1890) przenieśli się do nieznanego miasta, w którym standard pracy był niski, a lokalna społeczność nieufnie traktowała nowego dyrektora. Nominacja Sandersona była prawdopodobnie zaskoczeniem ze względu na jego skromne pochodzenie, brak święceń kapłańskich i talentów oratorskich, sukcesów w sporcie, niedoskonałości ubioru. Wprowadzane przez nowego dyrektora rewolucyjne zmiany programów i metodyki nauczania oraz organizacji szkoły przyjmowano niechętnie, a nawet wrogo. Ataki boleśnie odczuwała rodzina Sandersonów – dyrektor poważnie rozważał rezygnację z realizacji życiowych planów. W pierwszych latach liczba uczniów nadal spadała, jednak wytrwała 30-letnia praca pozwoliła osiągnąć sukcesy edukacyjne i zaskarbić wielki szacunek i sympatię uczniów. Oundle School stała się najważniejszą szkołą nauk ścisłych i inżynieryjnych w kraju. W roku śmierci Sandersona (1922) liczba uczniów wynosiła ok. 500 – była ponad 5-krotnie większa od początkowej. Rozwój szkoły, który nastąpił dzięki wprowadzonym reformom, bywa porównywany do słynnego rozkwitu szkoły w Rugby, do którego doprowadziły reformy Thomasa Arnolda w latach 1828–1842.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Frederick William Sanderson · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.