Podkreślił rolę przygotowania do właściwej reakcji na zagrożenia – całe pokolenia dzieci i młodzieży bezgranicznie ufały w opiekę matki, ojca, Prawa… Dopiero osiągając dojrzałość dostrzegały, że ich bezpieczeństwo było złudzeniem – życie nie było i nie będzie pozbawione zagrożeń, które powinny być szybko rozpoznawane. Muszą wywoływać określone działania, których skuteczność potwierdziły m.in. własne życiowe doświadczenia. Radość niebezpiecznego życia thumb|240px|Potencjalnie niebezpieczny studencki eksperyment z transformatorem Tesli thumb|240px|Louis Pasteur: – „Praca najlepiej bawi.” – „W dziejach eksperymentów przypadek pomaga dobrze przygotowanym umysłom.” Życie w niebezpieczeństwie Sanderson uważał za istotny czynnik rozwoju człowieka. W jednej z opowieści o nadziei, kłamstwie, nauce i miłości (w: Kapłan Diabła) R. Dawkins zacytował Sandersona:

Oceany prawdy odkrytej i nieodkrytej W biografii Sandersona Wells zamieścił m.in. fragment kazania wygłoszonego przez niego w 1918 roku: