Dopuszczalne może być też miejsce mniej zadrzewione, lecz obfitujące w inne formy przyrody ożywionej i nieożywionej. Na kąpiel leśną poświęcamy średnio około dwóch godzin. Kąpiel leśną można uprawiać samotnie, z przewodnikiem lub w grupie. Będąc w grupie należy powstrzymywać się od rozmów i ograniczać interakcje ze sobą tylko do tematów bezpośrednio wypływających ze spaceru. Należy zostawić rozpraszającą uwagę elektronikę, a zwłaszcza telefon poza miejscem kąpieli leśnej lub przynajmniej wyłączyć je na czas spaceru. Kąpiel leśna cechuje się brakiem pośpiechu. To powolny spacer po lesie z co najmniej kilkoma przystankami – nawet dłuższymi. Spacerując po lesie nie zakłada się z góry trasy ani miejsca do którego się dąży. Celem jest poprawa samopoczucia i relaks, a nie konkretne miejsce. Podczas spaceru shinrin-yoku angażuje się wszystkie zmysły i odbiera nimi jak najwięcej bodźców.
Zobacz też ogrodoterapia (hortiterapia) sylwoterapia (od łac. silva – las) Przypisy (fragmenty)
Bibliografia Dr Qing Li: Shinrin-yoku. Sztuka i teoria kąpieli leśnych.