Wincenty Nieszokoć (ur. 21 stycznia 1792 w Prokopuzniach lub Prokopurniach w pow. rosieńskim na Żmudzi, zm. w 1876) – weteran wojen napoleońskich, uczestnik powstania listopadowego, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Był synem Rajmunda i Zofii.
Karierę wojskową zaczął w armii Księstwa Warszawskiego w styczniu 1813 roku jako kanonier. Odbył kampanie z lat 1813–1814. Został ranny w bitwie pod Lipskiem.
Po upadku Napoleona wstąpił do armii Królestwa Polskiego. Początkowo był pisarzem 2 kompanii lekkiej artylerii pieszej. W lipcu 1815 roku został podoficerem. W lutym 1816 roku uzyskał awans na podporucznika. Dostał przydział do 4 kompanii lekkiej artylerii pieszej. W latach 1821–1822 był kasjerem 2 brygady artylerii. W grudniu 1822 roku przeniesiono go do 2 kompanii pozycyjnej. W maju 1823 roku został porucznikiem w 1 kompanii lekkiej artylerii pieszej. 14 stycznia 1830 roku trafił do Dyrekcji Artylerii. Został też instruktorem w Szkole Bombardierów i wykładowcą chemii w Zimowej Szkole Artylerii. Należał też do spisku Wysockiego.
Brał aktywny udział w Nocy Listopadowej. Poprowadził Szkołę Bombardierów. Na ulicy Elektoralnej został zatrzymany przez strzelców konnych gwardii. Trafił w ręce wielkiego księcia Konstantego.