kapitana artylerii wojsk polskich, na zarzuty mu poczynione w historii Spaziera o rewolucji polskiej”). W 1835 roku wydał „Obraz rozbiórczy przedniejszych kombinacji wojny przez jenerała Jomini”. 16 listopada 1835 roku dzięki interwencji generała Bema udał się do stolicy Francji, aby uczyć się w Szkole Sztuk i Rzemiosł. Wydał tam kolejną pracę – „O systemie wojny partyzanckiej wzniesionym wśród emigracji”. W kwietniu 1836 roku przystąpił do Konfederacji Narodu Polskiego. W 1836 roku władze kazały mu opuścić Paryż w ramach akcji ograniczania liczby Polaków w stolicy. W związku z tym trafił do Barẻges. W 1837 roku w Tuluzie przystąpił do Zjednoczenia Emigracji Polskiej. W 1839 roku zamieszkał w Bordeaux. 5 czerwca 1841 roku odpłyną do Senegalu na brygu „Les Deux Soeurs”. W tej ówczesnej kolonii francuskiej pełnił przez 3 lata obowiązki inżyniera cywilnego.
Był też członkiem Instytucji Czci i Chleba.
13 lutego 1832 roku został zaocznie skazany na śmierć za udział w powstaniu przez Najwyższy Sąd Kryminalny. 16 września 1834 roku car Mikołaj zamienił wyrok na dożywotnią banicję. W 1834 roku władze carskie skonfiskowały jego majątek.
Ordery i odznaczenia Krzyż Złoty Orderu Virtuti Militari nr 2459 – 9 września 1831 roku