Paweł Bylczyński (, ur. w Kozłowiczach koło Nowogródka, zm. w czerwcu 1941 na Białorusi) – generał major armii Imperium Rosyjskiego, ofiara masakr więziennychIndeks represjonowanych IPN (dostęp: 4.09.2019) na Zachodniej Białorusi.
Życiorys Pochodził z polskiej, ziemiańskiej rodziny h. Dęboróg z Grodzieńszczyzny. Był synem Bolesława Bylczyńskiego – oficera carskiego. Ukończył Orłowski Korpus Kadetów Bachtina (w Orelu. W roku 1879 wstąpił do armii. W 1882 ukończył I Pawłowską Szkołę Wojskową i Nikołajewską Akademię InżynieryjnąBylczyński Paweł Piotr [w:] Stanisław Czerep, Generałowie i admirałowie polskiego pochodzenia w armii rosyjskiej 1914-1917, Białystok 2014, s. 110-111.w Sankt-Petersburgu. W latach 1883–1902 służył w 7 Batalionie Pontonowym. Od 1897 do 1899 Sztabs-oficer do specjalnych zleceń Zarządu Inżynieryjnego Turkiestańskiego Okręgu Wojskowego w regionie zakaspijskim, Aszchabacie i w Emiracie Buchary. Prowadził tam prace inżynieryjne, kontrolował prace przy kolei transsyberyjskiej itd. Za osobisty wkład w rozwój Uzbekistanu został odznaczony Orderem Św. Anny i Orderem Emiratu Buchary. W 1902 przeniesiony na Ukrainę jako Naczelnik Żytomierskiego Dystansu Inżynieryjnego (w Żytomierzu).