Jan Wojciech Samolej (ur. 19 czerwca 1898 w Wilkołazie, zm. 1942 w Hartheim) – polski ksiądz katolicki.
Życiorys Urodził się w Wilkołazie, był synem Wojciecha i Marianny Samolejów. Po ukończeniu szkoły średniej w 1918 wstąpił do Wyższego Seminarium Duchownego w Lublinie. 17 czerwca 1923 uzyskał święcenia kapłańskie, a następnie rozpoczął pracę w Grabowcu. W latach 1927–1929 pełnił funkcję rektora w kościele św. Stanisława Kostki w Hrubieszowie. W 1929 na krótko podjął pracę w Zamościu, a następnie został wikariuszem w parafii pw. Trójcy Świętej i Wniebowzięcia NMP w Biłgoraju.
W ostatniej z wymienionych parafii objął funkcję rektora w kościele pw. św. Jerzego. Pracował jako katecheta m.in. w Szkole Powszechnej Nr 2, a także pełnił funkcję kapelana w Szpitalu Powiatowym. W 1939 został wybrany członkiem Rady Miasta w Biłgoraju.