W stanie dojrzałym mają one długość do około 100 µm, zazwyczaj są w górnej części dwu lub trzykrotnie rozwidlone, rzadko zdarzają się rozgałęzienia potrójne. Górna część przydatków jest zwykle koliście lub nieco spiralnie zwinięta. W jednym klejstotecjum 6–12 kulistych lub gruszkowatych worków o wymiarach 50–85 × 30–55 µm. Mają wierzchołek brodawkowaty, prawie siedzący, grubościenny, nieregularnie pękający. W worku po 8 cylindrycznych, cylindryczno-elipsoidalnych lub jajowato-cylindrycznych askospor. Są hialinowe, aseptyczne, cienkościenne, bez galaretowatej osłony i bez przydatków.
Występowanie i siedlisko Patogen szeroko rozprzestrzeniony. Występuje pospolicie w Europie i Azji, podano jego występowanie także w Ameryce Północnej i Południowej oraz na Nowej Zelandii.
S. bicornis występuje na różnych gatunkach klonów. Na klonie polnym jest bardzo pospolity. Okazjonalnie pojawia się także na kasztanowcu pospolitym.
Na klonach występuje także inny gatunek mączniakowca – Sawadaea tulasnei. Jest rzadszy. Odróżnia się nie tylko mikroskopowo, ale także nalotem. U S. tulasnei tworzy się on głównie na górnej powierzchni liści i nie jest matowy i mączysty, jak u S. bicornis, lecz lśniący, o ostro ograniczionych obrzeżach.
Przypisy
Kategoria:Mączniakowate Kategoria:Mykobiota Polski