Mieczysław Chudziński (ur. 4 grudnia 1895 w Czempiniu, zm. 28 stycznia 1963 w Branicach) – kapitan administracji Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Urodził się 4 grudnia 1895 roku w Czempiniu, w rodzinie Bartłomieja, krawca, i Marii z Wojciechowskich. 8 sierpnia 1914 roku został zmobilizowany do Armii Cesarstwa Niemieckiego. W jej szeregach walczył na frontach I wojny światowej. W 1918 roku, w czasie rewolucji listopadowej w Niemczech zdezerterował z armii, wrócił do rodzinnego miasta i wstąpił do Polskiej Organizacji Wojskowej Zaboru Pruskiego. Od 28 grudnia tego roku brał czynny udział w powstaniu wielkopolskim.
Od 7 czerwca 1919 roku do 30 grudnia 1920 roku dowodził 2. kompanią 3 pułku strzelców wielkopolskich, który od stycznia 1920 roku nosił nazwę 57 pułk piechoty wielkopolskiej. W międzyczasie, przez krótki czas dowodził także I batalionem tego pułku. 25 listopada 1920 roku został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 roku w stopniu porucznika, w grupie oficerów byłej armii niemieckiej.