Witold Waligórski, ps. „Odrowąż”, „Waligóra”, „Witold Chwalibóg”, „Wujek”, „Wujaszek”, „Witek”, „Zbigniew”, „Mocny” (ur. 20 marca 1902 w Dąbrowie Górniczej, zm. 22 stycznia 1955 w Gościmiu) – podporucznik Wojska Polskiego, harcerz, oficer wywiadu, żołnierz Armii Krajowej, członek Tajnej Organizacji Wojskowej, członek organizacji „Nie” („Niepodległość”), członek Kedywu Armii Krajowej, służył w Delegaturze Sił Zbrojnych na Kraj, członek Zrzeszenia „Wolność i Niezawisłość”, dowódca oddziałów Dywersji Pozafrontowej na Podhalu, oficer informacyjny Zgrupowań Partyzanckich AK "Ponury", pochodził z rodziny szlacheckiej herbu Odrowąż.
Życiorys Witold Stefan Waligórski urodził się 20 marca 1902 r. w Dąbrowie Górniczej w rodzinie Karola i Emilii z d. Czaplickiej. W 1915 r. Waligórscy przenieśli się do Kijowa, gdzie Witold uczęszczał do gimnazjum Polskiej Macierzy Szkolnej. Należał też do drużyny harcerskiej.