Całodzienna bitwa zakończyła się spaleniem gajówki i śmiercią 17 partyzantów (w tym Jana Nalazka), przeżyło tylko dwóch rannych, których żandarmi natychmiast pojmali. W czasie walki gwardziści zdołali zadać wrogowi straty 30 zabitych, ok. 70 rannych oraz spalić jeden samochód pancernyNazarewicz R., Armii Ludowej dylematy i dramaty, Warszawa: Oficyna Drukarska, 1998, s. 80–84.
Życie prywatne
Jan Nalazek pochodził z wielodzietnej rodziny robotniczej, która w całości wstąpiła w szeregi PPR i GL w 1942. Jego matka Stefania (1895–1943), ojciec Stanisław (1890–1943) i starsza siostra Stanisława (1917–1943) zginęli w hitlerowskiej obławie na ich dom rodzinny. Młodsza siostra Zofia (1921/1925–1943) służyła jako sanitariuszka w oddziale partyzanckim "Janka", została ranna w czasie obławy pod Słupem i zamordowana przez niemieckich żandarmów. Ocalały z oddziału ich brat Wacław (1923–1943) został w stopniu kaprala instruktorem w Dzielnicy GL Marki, zginął podczas próby ucieczki z posterunku żandarmerii w Radzyminie. Najmłodsi z rodzeństwa Helena (1929–1944) i Władysław (1930–1944) zamieszkali z rodziną Skonieckich w Legionowie. Władysław zginął w styczniu 1944 w czasie obławy na dom, Helena będąca radiotelegrafistką Armii Ludowej wpadła w lipcu 1944, została zamordowana w sierpniu na Pawiaku.