Zbigniew Pajdak (ur. 23 stycznia 1937 w Dzierżaninach, zm. 1 listopada 1990 w Poznaniu) – polski inżynier i menedżer kolejowy, naczelny dyrektor Zachodniej Dyrekcji Okręgowej Kolei Państwowych w Poznaniu.
Rodzina i edukacja Syn Michała Pajdaka i Anny z domu Mikosz. Wczesną edukację pobierał w Paleśnicy. W 1955 ukończył Technikum Kolejowe w Nowym Sączu. Studiował na Politechnice Poznańskiej (1961), następnie w Leningradzkim Instytucie Inżynierów Transportu Kolejowego (1961–1966).
Praca zawodowa Powierzono mu szereg kierowniczych funkcji na PKP, m.in. dyrektora Rejonowej Dyrekcji Kolei Państwowych w Poznaniu (1975–1984), zastępcy dyrektora Zachodniej Dyrekcji Okręgowej Kolei Państwowych w Poznaniu ds. eksploatacyjnych (1984–1985), oraz jej naczelnego dyrektora (1985–1990).
Odpowiedzialny za kluczowe inwestycje na terenie ZDOKP, między innymi zmodernizowanie największej w Wielkopolsce stacji towarowej Poznań Franowo (1987), uruchomienie nowoczesnego ośrodka informatyki i elektryfikację odcinków kolejowych (Magistrala Odrzańska, Rzepin – Kunowice – Granica Państwa, północna obwodnica Poznania).
W latach 1975–1990 był członkiem Prezydium KKS Lech Poznań. Inicjator powstania monografii ZDOKP, której autorem jest Henryk Zięba i powstania kolejowej „Izby Pamięci”.