radca dworu był dyrektorem generalny Dyrekcji Generalnej Kolei Galicyjskiej Karola Ludwika w Wiedniu (1875-1892)Szematyzm Królestwa Galicji i Lodomerii z Wielkim Księstwem Krakowskim na rok 1875, s. 493; 1876, s. 494; 1877, s. 475; 1878, s. 475; 1879, s. 478; 1880, s. 480; 1881, s. 486; 1882, s. 456; 1883, s. 486; 1884, s, 467; 1887, s. 468; 1888, s. 468, 1889, s. 468, 1890, s. 566; 1891, s. 570, 1892, s. 540., od 1892 także członek jej Rady ZarządzającejSzematyzm Królestwa Galicji i Lodomerii z Wielkim Księstwem Krakowskim na rok 1892, s. 540;. Przeprowadził proces jej upaństwowienia. Od 1890 Prezes Rady Zarządzającej c. k. kolei Ostrawo-Friedlandzkiej a także kurator funduszu wsparcia kolei austriackich. W 1886 cesarz Franciszek Józef I nadał mu tytuł barona.
Poseł do austriackiej Rady Państwa VI kadencji (7 października 1879 – 23 kwietnia 1885) i VII kadencji (22 września 1885 – 23 stycznia 1891) wybrany z kurii II – gmin miejskich, z okręgu wyborczego nr 11 (Brody-Złoczów)Józef Buszko, Polacy w parlamencie wiedeńskim – 1848-1918, Warszawa 1996, s. 383, 392, 403. W parlamencie był posłem niezrzeszonym. W 1899 mianowany dożywotnim członkiem Izby Panów.