Oczyszczacze pasywne są bardziej wydajne, ponieważ cały pył i cząstki stałe są trwale usuwane z powietrza i gromadzone w filtrach.
W celu oczyszczenia powietrza można zastosować kilka różnych procesów o różnej skuteczności. W 2005 r. najczęściej stosowaną metodą były wysokowydajne filtry cząstek stałych (HEPA) i bakteriobójcze promieniowanie ultrafioletowe (UVGI).
Filtracja Filtry w oczyszczaczach przechwytują cząstki zanieczyszczeń unoszące się w powietrzu, zależnie od ich wielkości. Powietrze przepuszczane jest przez filtr, a cząstki są fizycznie wychwytywane przez filtr. Wyróżnia się głównie trzy rodzaje filtrów powietrza:
Wysokosprawne filtry powietrza HEPA (ang. high efficiency particulate air filter) zatrzymują cząstki stałe o wielkości 0,3 μm ze skutecznością 99,95% lub wyższą w przypadku większych cząstek. W bardziej zapylonym otoczeniu filtr HEPA może być poprzedzony łatwym do czyszczenia filtrem wstępnym w formie gęstej siatki, który usuwa grubsze zanieczyszczenia. Dzięki niemu filtr HEPA wymaga rzadszej wymiany lub czyszczenia. Oczyszczacze, które filtrują całe powietrze wchodzące do sterylnego pomieszczenia (np. laboratorium), ustawiane są w taki sposób, aby powietrze w żaden sposób nie omijało filtra HEPA. Filtry HEPA podczas pracy nie wytwarzają ozonu ani innych szkodliwych produktów ubocznych.