moc jest proporcjonalna do kwadratu amplitudy tylko wtedy, gdy impedancje ośrodków są takie same (jak w przypadku fali odbitej). OtrzymujemyHecht, 2002, s. 120, równanie (4.57).:
Czynnik jest odwrotnością stosunku impedancji falowych ośrodków (ponieważ przyjmujemy ). Czynnik wynika z wyrażania mocy w kierunku normalnym do granicy ośrodków, zarówno dla fali przepuszczanej, jak i padającej.
W przypadku całkowitego wewnętrznego odbicia, w którym przenoszenie mocy jest zerowe, opisuje pole elektryczne (w tym jego fazę) tuż za granicą ośrodka. Jest to pole zanikające, które nie rozprzestrzenia się jak fala (a więc ), ale ma niezerowe wartości bardzo blisko przy granicy ośrodków. Przesunięcie fazy fali odbitej w całkowitym odbiciu wewnętrznym może być otrzymane z kątów fazowych z i (których moduły liczby zespolonych równe są 1). Te przesunięcia fazowe są różne dla polaryzacji i co jest dobrze znaną zasadą, za pomocą której całkowite odbicie wewnętrzne stosuje się do zmiany polaryzacji.
Prawa sinusa i tangensa Fresnela W powyżej formule na podstawiając (prawo Snelliusa) i mnożąc licznik i mianownik przez otrzymujemyFresnel, 1866, s. 773.Hecht, 2002, s. 115, równanie (4.42).:
Podobnie dla otrzymujemyFresnel, 1866, s. 757.Hecht, 2002, s. 115, równanie (4.43).: