Jacques Alexandre François Allix de Vaux (ur. 22 grudnia 1768 w Percy, zm. 26 stycznia 1836 w Courcelles) – francuski i westfalski wojskowy, generał dywizji.
Życiorys W 1792 roku wstąpił do szkoły wojskowej i został oficerem artylerii. Został oficerem artylerii w Armii Północnej i wziął udział w walkach przeciwko wojskom I koalicji antyfrancuskiej, wyróżniając się szczególnie w czasie zdobywania twierdzy Luksemburg w 1795 roku. Został wtedy mianowany pułkownikiem artylerii, a rok później generałem brygady.
Po przewrocie 8 brumaire’a znalazł się w gronie jego przeciwników, z tego powodu w 1801 roku został wysłany na San Domingo jako dowódca artylerii francuskiej w składzie ekspedycji przeciwko powstaniu ma San Domingo. Odsunięty od dowodzenia z powodu podejrzeń o malwersację w 1803 roku wrócił do Francji, gdzie pozostał bez przydziału.
W 1808 roku wstąpił do armii Królestwa Westfalii w stopniu generała brygady. W składzie tej armii jako dowódca artylerii 10 Korpusu westfalskiego wziął udział w kontrofensywie Napoleona w Hiszpanii. 15 kwietnia 1812 roku został mianowany na generała dywizji armii westfalskiej.