planu pięcioletniego przez południowokoreański rząd, który tanimi pożyczkami wspierał rozwój lokalnego biznesu, stawiając na wielobranżowy eksport.
Początkowo Daewoo Group koncentrowało się na branży tekstylnej, która na przełomie lat 60. i 70. XX wieku gwarantowała relatywnie duże stopy zwrotu. Pierwszymi dużymi rynkami, gdzie koncern odniósł sukces, był Singapur, a także Australia i Niemcy. W ciągu pierwszych 6 lat działalności, wartość eksportu Daewoo z 580 tysięcy dolarów amerykańskich w 1967 roku wzrosła do 40 milionów dolarów amerykańskich w 1973 roku.
Po 1973 roku Daewoo, podążając za wytycznymi rządowymi i sytuacją rynkową po globalnym kryzysie paliwowym, zaczęło intensywnie inwestować także w sprzęt elektroniczny oraz mechaniczny, sukcesywnie zwiększając eksport i zatrudnienie, stając się tzw. Czebolem, czyli multibranżowym konglomeratem. Kolejnymi branżami, gdzie Daewoo rozwinęło swoje działania, był sektor konstrukcyjny, stoczniowy i budowniczy, w odpowiedzi na rosnące zapotrzebowanie m.in. w Afryce i na Bliskim Wschodzie.