Mennonicki dom modlitwy w Nowym Wymyślu – zabytkowa świątynia mennonicka w Nowym Wymyślu, wzniesiona w 1864 roku w centrum miejscowości. Według Narodowego Instytutu Dziedzictwa należy do dziewięciu zachowanych zborów mennonickich w Polsce.
Historia Pierwszy, drewniany dom modlitwy zbudowano w 1818 roku. Po jego pożarze w 1845 roku na tym miejscu wzniesiono w 1854 roku szkołę. Nową, murowaną świątynię ukończono w 1864 roku. Michael Loter przekazał działkę i sfinansował większość materiałów budowlanych.
Podczas I wojny światowej wojska niemieckie częściowo rozebrały budynek. Drewno konstrukcji dachowej wykorzystano do umacniania okopów, a blaszane pokrycie przetopiono. Odbudowę w 1924 roku wsparli mennonici z USA i Kanady.
Po II wojnie światowej opuszczoną przez mennonitów świątynię przejęła parafia rzymskokatolicka w Czermnie; według opracowania NID w 1946 roku dokonano jej konsekracji. W 1954 roku budynek wyremontowano i zaadaptowano na świetlicę szkolną. W późniejszym okresie działał w nim klub z salą taneczną. W latach 60. XX wieku mieścił się tu Klub Ruchu z salą kinową, a na początku lat 90. magazyn Herbapolu.
W 2014 roku obiekt wpisano do rejestru zabytków.