Przyjęcie istnienia dużych sił niegrawitacyjnych przy wysoce ekscentrycznym rozwiązaniu równań orbity mogłoby wygenerować mimośród około 1, minimalną odległość przecięcia z orbitą Ziemi z peryhelium 0,90 au około 30 grudnia 2019 r. Ze wzrostem liczby obserwacji rozwiązanie zbiegało jednak do trajektorii hiperbolicznej, która potwierdziła międzygwiezdne pochodzenie obiektu, a siły niegrawitacyjne nie pozwalały wyjaśnić obserwowanych parametrów jego ruchu.
+ Międzygwiezdna prędkość przylotu Obiekt Prędkość C/2010 X1 (Elenin)dla porównania, kiedybyła 200 au od Słońca 2,96 km/s0,62 au/rok 1I/ʻOumuamua 26,33 km/s5,55 au/rok 2I/Borisov 30,7 km/s6,47 au/rok3I/ATLAS68,06 km/s14,34 au/rok+ Zakres ekscentryczności wg JPL Scout Liczbaobserwacji Okres obserwacji[godz.] Zakresekscentryczności 81 225 0,9 – 1,6 99 272 2,0 – 4,2 127 289 2,8 – 4,7 142 298 2,8 – 4,5 151 302 2,9 – 4,5 Pierwszy zaobserwowany obiekt, który docierając do wnętrza Układu Słonecznego miał orbitę hiperboliczną ( oraz dużą hiperboliczną nadwyżkę prędkości znacząco przekraczającą 3 km/s), to odkryta w 2017 roku kometa 1I/ʻOumuamua, która miała około 1,19 i około 26,33 km/s;