Związała się z Unią Chrześcijańsko-Demokratyczną, została wiceprzewodniczącą jej struktur w powiecie Wetterau. Należała też do Frauen-Union, organizacji kobiecej CDU, zasiadając w jej władzach w Hesji i Niemczech. W 1966 kandydowała do rady miejskiej Frankfurtu nad Menem. Od 1967 była radną w Bad Vilbel, od 1970 kierowała władzami tej miejscowości. Od 1978 zasiadała również w radzie powiatu Wetterau. Działała także jako przewodnicząca lokalnych struktur Europa-Union (niemieckiego oddziału Unii Europejskich Federalistów), w komitecie ekonomicznym European Women’s Union oraz jako dyrektor wykonawcza w SME Union, związku małych i średnich przedsiębiorców związanego z Europejską Partią Ludową.

W 1984 została po raz pierwszy wybrana posłanką do Parlamentu Europejskiego. W 1989 nie uzyskała reelekcji, mandat objęła 15 stycznia 1990 w miejsce zmarłego Axela Zargesa. Przystąpiła do frakcji chadeckiej. Była m.in. wiceprzewodniczącą Delegacji ds. stosunków z Izraelem (1985–1989), a także członkinią Komisji ds. Praw Kobiet, Komisji ds. Transportu i Turystyki oraz Komisji ds. Stosunków Gospodarczych z Zagranicą.