Na dwa miesiące przed końcem służby u generał-gubernatora warszawskiego, 12 lutego został nominowany do Senatu Rządzącego. Zasiadał, od 28 października, w jego II Departamencie. Od 3 maja 1902 roku był też honorowym członkiem komitetu zajmującego się opieką nad pomnikami.
Aleksandr Pietrow zmarł 19 sierpnia 1915 roku. Został pochowany na przy Ławrze Aleksandra Newskiego w Petersburgu.
Rodzina Aleksandr Iwanowicz wstąpił w związek małżeński w 1871 roku. Jego żoną została córka pułkownika, Aleksandra Michajłowna Zielenko, zmarła 9 czerwca 1916 roku. Mieli jedną córkę, urodzoną 21 grudnia 1872 roku Aleksandrę, wydaną za pułkownika artylerii Nikołaja Aleksandrowicza Krutikowa.
Odznaczenia i nagrody Aleksandr Pietrow był kawalerem następujących orderów: Ordery rosyjskie Order Świętego Stanisława III klasa – 23 kwietnia 1861 roku, II klasa – 8 listopada 1868 roku, II klasa z koroną – 26 marca 1871 roku, I klasa – 1 stycznia 1882 roku. Order Świętej Anny III klasy z mieczem i kokardą – 29 lipca 1863 roku, II klasa z koroną – 30 marca 1873 roku, I klasa – 1 stycznia 1885 roku. Order Świętego Włodzimierza III klasa – 19 czerwca 1875 roku, II klasa – 1 kwietnia 1890 roku. Order Orła Białego – 1895 rok. Order Świętego Aleksandra Newskiego – 1904 rok.