Szerokość segmentów ciała przy przejściu od pereonu do pleonu (odwłoka, abdomenu) zmniejsza się gwałtownie. Brak płuc pleopodialnych widocznych jako pogrubione białe łatki. Ostatnim widocznym segmentem pleonu jest pleotelson, będący tak naprawdę połączeniem ostatniego segmentu i telsonu. Jest on trójkątny, ostro zakończony, jego boczne krawędzie są wklęsłe. Epimery, czyli boczne przedłużenia tergitów (płytek grzbietowych), nadają bokom pleonu ząbkowany wygląd. Pleon ma parę uropodiów (odnóży ogonowych). Wystają one poza obrys ciała.
Skorupiak ten szybko się porusza. Nie potrafi zwinąć się w kulkę.
Siedlisko Podliść występuje w miejscach wilgotnych w lasach, parkach, zaroślach, trawie. Można go tam spotkać pod opadłymi liśćmi, kamieniami, leżącym drewnem, za korą drzew, przy korzeniach trawy.
Występowanie Podliść zwinny występuje w Europie Zachodniej i Środkowej, znany jest również z północnozachodniej Afryki i Azji.
Został introdukowany w Ameryce Północnej.
W Polsce w siedliskach naturalnych występuje na wybrzeżu. Synantropijny znany jest tylko z Gdańska-Oliwy i Poznania.
Zobacz też Lądowe pancerzowce Polski - lista
Uwagi
Przypisy (PDF)
Kategoria:Oniscidea Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1763 roku