W 1948 roku był miejscem innej ekspozycji obejmującej zbiór wielkoformatowych infografik, prezentujących plany odbudowy miasta. Oprócz wymienionych imprez na placu organizowano inne plenerowe wystawy, wiece, a także był on miejscem dla trybuny honorowej podczas pierwszomajowych pochodów.
W 1954 r. zespół architektów, składający się z następujących osób: Anna i Jerzy Tarnawscy, Włodzimierz Czerechowski, Ryszard Jędrak i Ryszard Natusiewicz, zaprojektowali tzw. Plac Młodzieżowy w kwartale ulic: Świdnickiej, Oławskiej, Szewskiej i nieistniejącej ówcześnie we współczesnej formie ulicy Kazimierza Wielkiego (ówcześnie była tu ulica Słodowa). Jednakże realizacja tego projektu w latach 1955-1962 skutkowała przerwaniem biegu ulicy Ofiar Oświęcimskich. Zrealizowano jedynie w jej ciągu przejście w bryle budynku przy ulicy Świdnickiej, a środkowe jego skrzydło biegnące w przybliżeniu wzdłuż śladu zatartej ulicy przypisano do ulicy Szewskiej numery 78 i 79.