Od 1924 był zastępcą kierownika Wydziału Prasy Ambasady ZSRR we Włoszech, od maja 1926 pracował w OGPU jako funkcjonariusz Wydziału Zagranicznego, w lipcu 1926 przyjął nazwisko Bernardi, którego używał podczas odkomenderowania do pracy zagranicą. Od 1928 pracował kolejno we Włoszech, Chinach i Francji, we wrześniu 1937 został pomocnikiem szefa Grupy Specjalnej GUGB NKWD ZSRR. Był odznaczony dwoma odznakami honorowego funkcjonariusza Czeki/GPU.
10 listopada 1938 na polecenie Berii został aresztowany, 8 marca 1940 skazany na śmierć przez Wojskowe Kolegium Sądu Najwyższego ZSRR pod zarzutem udziału w kontrrewolucyjnej organizacji terrorystycznej i następnego dnia rozstrzelany. W 1969 pośmiertnie zrehabilitowany.
Bibliografia
Kategoria:Funkcjonariusze NKWD Kategoria:Ludzie urodzeni w Wilnie Kategoria:Ofiary wielkiej czystki Kategoria:Rosyjscy Żydzi Kategoria:Straceni przez rozstrzelanie Kategoria:Redaktorzy naczelni Kategoria:Urodzeni w 1899 Kategoria:Zmarli w 1940