Książę głogówecko-prudnicki Bolko V był pierwszym śląskim księciem, który w 1458 złożył hołd królowi Jerzemu z Podiebradów. Bolko V zmarł w maju 1460. Ponieważ nie miał potomstwa, decyzję o losie księstwa głogówecko-prudnickiego miał podjąć król Czech. Według Roczników Jana Długosza, król Jerzy z Podiebradów korzystając z zasady opróżnionego lenna podjął nieudaną próbę bezpośredniego wcielenia księstwa głogówecko-prudnickiego do Korony Czeskiej. W imieniu księcia opolskiego Mikołaja I do Pragi wyjechała delegacja rycerstwa księstw głogóweckiego i strzeleckiego. W jej skład wchodzili: Piotr Przedbor z Sierakowic, Konrad Unyeg z Jasiony, a także pisarz książęcy Wacław. 16 sierpnia 1460 ogłoszono wyrok króla Jerzego, według którego księstwo głogówecko-prudnickie zostało przyznane Mikołajowi I. Ziemie podbite przez Bolka V miały zostać zwrócone należytym właścicielom, a druga żona księcia – Jadwiga von Beess – miała zwrócić posiadłości nadane jej przez Bolka (Niemodlin, Chrzelice, Biała, Ścinawa Mała, Krapkowice oraz siedem wsi). mały|Panorama Głogówka (1537) Roman Sękowski powołując się na tytulaturę książąt Mikołaja II i Jana II stwierdził, że w przeciwieństwie do księstw niemodlińskiego i strzeleckiego, księstwo głogówecko-prudnickie nie utraciło statusu księstwa.