Paul Sallmann (ur. 16 sierpnia 1882 w Tułowicach, zm. 27 stycznia 1944 w Poczdamie) – niemiecki architekt zieleni i ogrodnik.
Życiorys Pochodził ze starej śląskiej rodziny zajmującej się ogrodnictwem. Był jedynym potomkiem płci męskiej wśród ośmiorga dzieci Maximiliana i Anny Riemann. Jego dziadek Curt Alexander (1812–1880) był założycielem zespołu parkowo-ogrodowego grafów Frankenberg w Tułowicach, ojciec rozwinął to założenie.
Ukończył Królewską Szkołę Sadowniczo-Ogrodową w Prószkowie pod Opolem. W 1905 r. podjął pracę w Dyrekcji Ogrodów Miejskich (Stadtgartendirektion) we Wrocławiu, najpierw jako technik, następnie jako kierownik działu.
W lipcu 1913 r. w drodze konkursu objął funkcję szefa miejskiej administracji ogrodniczej w Katowicach. W roku 1914 został zmobilizowany i skierowany na front wschodni I Wojny Światowej. Ranny, przeszedł leczenie w Katowicach i wrócił na front, tym razem francuski, gdzie ponownie był ranny i dostał się do niewoli. Podczas pobytu na frontach publikował relacje z miejsc, w których był, dotyczące spraw ogrodów i zieleni, między innymi w czasopiśmie .