220px|thumb|Porcellio laevis, płuca pleopodialne widoczne jako białe łaty na pleopodiach, tutaj na dwóch pierwszych parach 220px|thumb|Armadillidium vulgare, pleon (odwłok) widziany od spodu, pp1–5 – pleopodia, en – endopodit, ex – egzopodit, lg – płuca pleopodialne. 220px|thumb|Prosionek szorstki (Porcellio scaber), płuco pleopodialne. A – widok egzopoditu pierwszego pleopodium, B – przekrój poprzeczny egzopoditu, C – powiększenie fragmentu przekroju, tr – rozgałęziające się rureczki powietrzne, o – przetchlinka, gr – „obszar wokółprzedchlinkowy”. Płuca pleopodialne – narządy oddechowe służące do wymiany gazowej z powietrzem atmosferycznym, występujące na pleopodiach (wyrostkach odwłoka) lądowych skorupiaków z rzędu równonogów i podrzędu Oniscidea, na przykład u prosionka szorstkiego.
Płuca pleopodialne w zależności od gatunku wykazują różny stopień złożoności budowy – od odkrytej pofałdowanej powierzchni aż do przykrytych struktur zawierających rozgałęziające się rureczki powietrzne.
Te rureczki powietrzne ze względu na kojarzenie się z tchawkami znane są jako pseudotracheae (pseudotchawki).
U części gatunków płuca są widoczne gołym okiem jako pogrubione białe łatki na powierzchni pleopodiów+. Z tego powodu płuca pleopodialne znane są też jako ciała białe.