Medal za Pracę przy Realizacji Reformy Uwłaszczeniowej w Królestwie Polskim () – rosyjskie odznaczenie państwowe.
Historia Odznaczenie zostało ustanowione ukazem cara Aleksandra II dla wyróżnienia urzędników państwowych za pracę przy Reformie Uwłaszczeniowej w Królestwie Polskim w latach 1864–1865. Medal ten nawiązywał do wcześniej ustanowionego w 1863 roku Medalu za Pracę przy Realizacji Reformy Uwłaszczeniowej, którym wyróżniano urzędników za pracę przy reformie uwłaszczeniowej w Imperium Rosyjskim, która jednak nie obejmowała Królestwa Polskiego. Medal miał dwa stopnie: Złoty i Srebrny Medal.
Zasady nadawania Odznaczenie było nadawane urzędnikom państwowym Imperium Rosyjskiego, którzy wyróżnili się w pracy przy przeprowadzeniu reformy uwłaszczeniowej zarządzonej ukazem z dnia o przeprowadzeniu Reformy Uwłaszczeniowej w Królestwie Polskim w latach 1864–1865.
Zgodnie z ukazem złoty medal nadawany był urzędnikom nie niższej rangi niż IV, a srebrny medal urzędnikom od V do VII rangi.
Łącznie nadano: 100 złotych i 650 srebrnych medali.
Opis odznaki Odznaka odznaczenia została wykonana ze złota – złoty medal i srebra – srebrny medal. Jest ona okrągła i ma średnicę 28 mm. Nad krążkiem znajduje się korona carska, na awersie widoczna w całości, na rewersie gładka.