Krążowniki typu Chikuma – typ japońskich krążowników z okresu I wojny światowej i okresu międzywojennego, obejmujący trzy okręty: „Chikuma”, „Hirato” i „Yahagi”. Zaprojektowane i zbudowane w Japonii, weszły do służby w 1912 roku. Były pierwszymi krążownikami o napędzie turbinowym w marynarce japońskiej i jej ostatnimi krążownikami pancernopokładowymi. Cechą wyróżniającą w chwili ich wejścia do służby było silne jednolite uzbrojenie główne, składające się z ośmiu armat kalibru 152 mm. Ich wyporność standardowa wynosiła 4400 ts; rozwijały prędkość ponad 26 węzłów. Uczestniczyły w działaniach I wojny światowej, patrolując i osłaniając linie żeglugowe. W latach 20. stacjonowały na wodach chińskich. Zostały przeniesione do rezerwy na początku lat 30. i ostatecznie wycofane ze służby do 1940 roku, przed przystąpieniem Japonii do kolejnej wojny światowej.