Na pokładzie rufówki znajdowała się mała nadbudówka z mostkiem rufowym i platformą reflektorów, a dalej rufowe działo 152 mm. Wysokość wolnej burty na śródokręciu wynosiła 3,63 m. Okręty przenosiły na śródokręciu, po bokach kominów 8 łodzi różnej wielkości. Załoga liczyła 443 osoby.

Okręty miały długość całkowitą 144,78 m, a na linii wodnej 140,51 m. Długość między pionami wynosiła 134,12 m (440 stóp). Szerokość maksymalna wynosiła 14,22 m, a średnie zanurzenie sięgało 5,05 m. Wyporność normalna projektowa „Chikumy” wynosiła 4950 ts (długich ton), lecz rzeczywista wyporność normalna sięgnęła 5040 ts, natomiast wyporność standardowa była określona na 4400 tsOkręty projektowane były według używanej wówczas w Japonii brytyjskiej miary wyporności „normalnej” (obejmującej okręt z 1/4 paliwa, 3/4 amunicji, zredukowanymi innymi zapasami i bez rezerwy wody kotłowej), wyrażonej w długich tonach angielskich (ts) = 1016 kg. Miarę tę zastąpiła wyporność standardowa, wyliczana jedynie dla potrzeb traktatowych, w takich samych jednostkach (ts). (). Brak jest danych co do wyporności pełnej. Projektowa wysokość metacentryczna wynosiła 0,72 m. Według szkicu z epoki, kadłub dzielił się na 17 poprzecznych przedziałów wodoszczelnych. W odróżnieniu od „Tone”, kadłub został wykonany ze stali o podwyższonej wytrzymałości (HT – high tensile).