W 1945 r. został mianowany profesorem nadzwyczajnym języka polskiego i literatury na Wydziale Filozoficznym Uniwersytetu Karola, od 1948 był profesorem zwyczajnym. W 1955 r. został mianowany członkiem korespondentem Czechosłowackiej Akademii Nauk. Rok później został doktorem nauk (DrSc.) w dziedzinie filologiiPospíšil, Ivo. K 100. výročí narození Karla Krejčího. W: Sborník prací filozofické fakulty brněnské univerzity. X, Řada literárněvědné slavistiky = Slavica litteraria. 2004, roč. 53, č. X7, s. 115-117..
W 1956 r. jako prorektor stanął po stronie studentów domagających się przywrócenia swobód akademickich. Dlatego w 1958 r. został zwolniony z wydziału. Później piastował stanowiska w Instytucie Slawistyki, Instytucie Języków i Literatur, a także w Instytucie Literatury Czeskiej i Światowej Czechosłowackiej Akademii Nauk. W 1975 r. przeszedł na emeryturę.
Działał również w Klubie starej Pragi (Klub Za starou Prahu), w latach 1977–1979 był jego przewodniczącym.