Paul Déroulède (ur. 2 września 1846, zm. 30 stycznia 1913) – francuski polityk, a także poeta, dramaturg i prozaik. Jako polityk prowadził działalność nacjonalistyczną i antyrepublikańską. Założyciel Ligi Patriotów (Ligue des patriotes).
Biografia Urodził się w Paryżu w 1846 roku. Brał udział w wojnie prusko-francuskiej (1870-1871) oraz w walkach z Komuną Paryską. W armii uzyskał stopień porucznika, jednak wskutek wypadku był zmuszony do rezygnacji ze służby wojskowej.
W 1882 roku wraz z historykami Henrim Martinem i Félixem Faure'em założyli Ligę Patriotów. Celem tej organizacji było wspieranie dążeń francuskich do pomszczenia na Niemcach klęski wojennej. Déroulède początkowo pełnił funkcję zastępcy wiceprezesa Faure'a. W marcu 1885 roku sam został prezesem.
Był członkiem parlamentu w latach 1889—92. W roku 1900 za próbę obalenia Republiki drogą zamachu stanu, skazany został na 10–letnie wygnanie.
Działalność literacka Wydał pisma polityczne De l'education nationale (1882) i Le livre de la Ligue des patriotes (1887). Jego powieści oraz patriotyczne dramaty nie spotkały się z uznaniem publiczności.