Włodzimierz Bronic-Czerechowski (ur. 27 lutego 1928 w Warszawie) – polski architekt, urbanista, wykładowca akademicki i teoretyk architektury.
Życiorys Urodził się w 1928 r. w Warszawie jako syn Franciszka i Zofii z Ulankiewiczów. W okresie II wojny światowej należał (1943–1944) do Armii Krajowej, był dwukrotnie ranny. W 1952 r. ukończył studia na Wydziale Architektury Politechniki Wrocławskiej. Od 1961 r. pracował we wrocławskim biurze projektowo-badawczym Miastoprojekt, w którym był do 1966 r. kierownikiem pracowni opracowującej plan odbudowy Starego Miasta. Jego najważniejszą realizacją we Wrocławiu była zaprojektowana razem z Jerzym Tarnawskim zabudowa placu Nowy Targ, na którym w miejsce rekonstrukcji historycznej zabudowy zdecydowano się na realizację zabudowy mieszkaniowej w stylu modernizmu. Jednocześnie przez wiele lat był zwolennikiem odbudowy fontanny Neptuna na pl. Nowy Targ.
Po emigracji z Polski w latach 60. mieszkał i tworzył w Londynie, tam też studiował architekturę na Greenwich University w latach 1972–1973. Realizował m.in.