Tanasije Dinić, cyr. Танасије Динић (ur. 14 kwietnia 1890 w Niszu, zm. 15 lipca 1946 w Belgradzie) – serbski wojskowy, pułkownik armii jugosłowiańskiej, minister spraw wewnętrznych pod okupacją niemiecką (1942–1943).
Życiorys Syn Đorđe Dinicia i Paraskewii. W 1912 ukończył szkołę wojskową w Belgradzie. Brał udział w wojnach bałkańskich i w I wojnie światowej. Za odwagę na polu bitwy został odznaczony Orderem Gwiazdy Karadziordzia. Po zakończeniu wojny pracował w wydziale wywiadu sztabu generalnego armii Królestwa SHS. Uczestniczył w działaniach dywersyjnych przeciwko Bułgarii, organizował szkolenie wojskowe bułgarskich emigrantów politycznych, szukających schronienia w Królestwie SHS. W 1923 współpracował z bułgarskimi komunistami w czasie przewrotu wrześniowego skierowanego przeciwko legalnym władzom Bułgarii. Był oskarżany przez stronę bułgarską o udział w przygotowaniach do zamachu na cara w 1925. W latach 20. pełnił funkcję attache wojskowego w Tiranie. W 1934 przeszedł na emeryturę w randze pułkownika.