Władysława i Stanisław Krysiewiczowie (zm. 10 września 1943 w Tykocinie) – małżeństwo, Polacy zamordowani za pomoc niesioną Żydom przez okupantów niemieckich we wsi Waniewo pod Białymstokiem, Sprawiedliwi wśród Narodów Świata.
Życiorys Władysława i Stanisław Krysiewiczowiemieli dzieci: Alicję, Irenę, Krystynę, Teresę oraz Henryka. Prowadzili gospodarstwo w Waniewie pod Białymstokiem. Mimo trudnych warunków, rodzina w listopadzie 1942 przyjęła ośmioro Żydów – uciekinierów z getta w Sokołach. Ukryto ich w schronie pod stodołą.
W nocy z 7 na 8 września 1943 dom Krysiewiczów został otoczony przez niemieckich żandarmów. Stanisław, mimo tortur, nie zdradził kryjówki. Żydzi zaczęli uciekać, kiedy Niemcy podpalili zabudowania. Zostali wówczas zastrzeleni. Nieprzytomnego Stanisława dobito strzałem w głowę. Władysławę przewieziono do tykocińskiego aresztu, gdzie po trzech dniach została rozstrzelana; dzieci pozwolono przyjąć pod opiekę sąsiadów. Przeżyły wojnę, lecz zostały rozdzielone i odnalazły się dopiero po latach.