Po kruchym lodzie (ros. По тонкому льду) – film sensacyjno-szpiegowski produkcji radzieckiej z 1966 roku w reżyserii Damira Wiatycza-Biereżnycha. Adaptacja powieści Gieorgija Briancewa pt. Po tonkomu l'du. Film (wg napisów początkowych) poświęcony był 50. leciu „służb bezpieczeństwa państwowego” ZSRR.
Fabuła Flam składa się z dwóch części. Akcja pierwszej z nich rozgrywa się tuż przed atakiem Niemiec na ZSRR, drugiej – podczas okupacji.
W części pierwszej trójka przyjaciół – Andriej, Dmitrij i Giennadij – którzy są pracownikami radzieckiego kontrwywiadu (NKWD), otrzymuje zadanie wytropienia rezydenta niemieckiej siatki wywiadowczej kryjącego się pod pseudonimem „Dunkel”. Radzieccy kontrwywiadowcy różnią się od siebie poglądami na metody ich pracy. Doktrynerski Giennadij zdaje się nie rozumieć, że praca kontrwywiadowcy to „koronkowa robota”, myśli i działa stereotypowo i nie waha się przed naruszeniem praworządności. Jego postawa powoduje w końcu konflikt z kolegami, tym ostrzejszy, że Giennadij kieruje całą trójką. Andriej i Dmitrij doprowadzają w końcu do odebrania mu kierownictwa nad sprawą. Od tego momentu akcją poszukiwania „Dunkla” kieruje Dmitrij. Wkrótce potem przyjaciele wpadają na trop „Dunkla”, jednak podczas nieudanej próby jego aresztowania szpieg ucieka raniąc przy tym Andrieja.