Zbigniew Żabski (ur. 1906, zm. 23 października 1993 w Montrealu) – polski inżynier, pilot szybowcowy i doświadczalny. Posiadał srebrną Odznakę Szybowcową (nr 182 na świecie i nr 4 w Polsce).
Życiorys Ukończył studia na Politechnice Lwowskiej z tytułem inżyniera. Był członkiem Aeroklubu Lwowskiego, gdzie uzyskał uprawnienia pilota szybowcowego.
3 sierpnia 1933 roku w szkole szybowcowej Aeroklubu Lwowskiego w Czerwonym Kamieniu oblatał prototyp szybowca konstrukcji inż. Wacława Czerwińskiego CWJ bis Skaut. 29 marca 1934 roku, na lotnisku w Skniłowie uczestniczył w pierwszych lotach szybowca konstrukcji inż. Michała Blaichera B-1. Jesienią 1936 roku, na tym samym lotnisku, oblatał motoszybowiec skonstruowany w Instytucie Techniki Szybownictwa i Motoszybownictwa ITS-8, a 18 maja 1938 roku jego wersję wyczynową oznaczoną jako ITS-8W.
Jako pilot szybowcowy startował trzykrotnie w zawodach szybowcowych. Jesienią 1935 roku wystartował w III Krajowych Zawodach Szybowcowych w Ustjanowej, gdzie wyróżnił się uzyskując najlepszą sumę przelotów – 319 km i najwyższą wysokość lotu – 2640 metrów. W 1936 roku wziął udział w IV Krajowych Zawodach Szybowcowych w Ustjanowej, gdzie zajął pierwsze miejsce na szybowcu SG-3 bis.