Eugeniusz Piotrowski (ur. 7 lutego 1895 w Hołodkach, zm. 13 kwietnia 1940 w Katyniu) – kapitan artylerii Wojska Polskiego, kawaler Krzyża Walecznych, ofiara zbrodni katyńskiej.
Życiorys Syn Antoniego i Aleksandry z Tarnawskich urodzony w Hołodkach w ówczesnym powiecie żytomierskim guberni wołyńskiej (obecnie Мирославка w rejonie berdyczowskim). Absolwent Szkoły Handlowej w Winnicy. Uczestnik I wojny światowej w szeregach armii rosyjskiej. Od 29 listopada 1917 do 25 lutego 1918, w stopniu chorążego, służył w baterii zapasowej I Korpusu Polskiego. Dostał się do niewoli rosyjskiej, a później niemieckiej.
W Wojsku Polskim od 1918. 13 stycznia 1919 został formalnie przyjęty do WP w stopniu podporucznika z „b.1,2 i 3 Korpusów Polskich i armji rosyjskiej z zatwierdzeniem posiadanego stopnia, jako warunkowego” i został przydzielony do Rezerwy Oficerów. Z dniem 1 grudnia 1919 został awansowany do stopnia porucznika, służył wówczas w 1 pułku artylerii ciężkiej Legionów. 21 lutego 1921 został zatwierdzony w stopniu porucznika artylerii w grupie oficerów z „byłych Korpusów Wschodnich i armii rosyjskiej”. W 1922 w stopniu porucznika ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 i 462 lokatą w korpusie oficerów artylerii służył w 3 pułku artylerii ciężkiej. Następnie w 7 pułku artylerii ciężkiej.