154; 1874, s. 175, 182; 1875, s. 172; 1876, s. 173; 1877, s. 131; 1878, s. 120; 1879, s. 118; 1880, s. 107; 1881, s. 117; 1882, s. 118; 1883, s. 121; 1884, s. 123; 1885, s. 123.. Był właściwym organizatorem tego ostatniego, współcześnie doceniali jego wkład w rozwój sądownictwa w nowosądeckim okręgu sądowym. Oprócz długotrwałej działalności w sądownictwie galicyjskim zajmował się też zagadnieniami teoretycznymi, był m.in. autorem projektu ustawy o obiegach hipotecznych w GalicjiRobert Tabaszewski, Powstanie i organizacja c. k. Sądu Obwodowego w Nowym Sączu w latach 1855–1914, „Rocznik Sądecki” t. XLV, 2017, s. 108.. Filantrop i darczyńca, wspierał uboższą część społeczeństwa, m.in. fundował posagi dla ubogich panien i wspierał młodych przedsiębiorców sądeckich. Fundator szkoły rolniczej w Nowym Sączu.
Poseł do austriackiej Rady Państwa VII kadencji (22 września 1885 – 31 grudnia 1885), wybranym w kurii IV (gmin wiejskich) w okręgu wyborczym nr 4 (Nowy Sącz–Limanowa–Nowy Targ–Grybów). Członek Koła Polskiego w Wiedniu. Po jego śmierci mandat objął 16 marca 1886 po dodatkowym wyborach Adolf VayhingerJózef Buszko, Polacy w parlamencie wiedeńskim – 1848-1918, Warszawa 1996, s. 392..
Rodziny nie założył