1 listopada 1917 został dowódcą 6 baterii haubic i dowódcą artylerii w San Sebastiano, a potem dowódcą armijnego składu amunicyjnego XI Armii w Carbonare. 3 listopada 1918 roku dostał się do niewoli włoskiej.
Pod koniec grudnia 1918 roku w obozie jenieckim Forte Procedo wstąpił do ochotniczej Legii Czechosłowackiej i 1 stycznia 1919 roku został dowódcą kompanii w 14 batalionie Legii we Włoszech. W składzie Legii powrócił do Czechosłowacji.
W okresie od 29 czerwca do 10 sierpnia 1919 roku dowodzona przez niego kompania pełniła służbę garnizonową w Cieszynie. Po włączeniu oddziałów Legii do armii czechosłowackiej w dniu 10 sierpnia 1919 roku został dowódcą baterii zmotoryzowanej haubic w 302 pułku artylerii ciężkiej w Ołomuńcu.
Wstąpił do formującego się wówczas czechosłowackiego lotnictwa i od października 1920 roku był słuchaczem szkoły lotniczej w Chebie. Rozpoczął kurs pilotażu, który ukończył 1 lipca 1922 roku, zostając pilotem wojskowym. 1 lutego 1924 roku został nawigatorem, a następnie dowódcą 4 dywizjonu 1 pułku lotniczego w Pradze. 1 sierpnia 1924 roku został przeniesiony do Wojskowej Szkoły Lotniczej w Pradze, gdzie został dowódcą dywizjonu szkolnego. Po ukończeniu kursu lotów nocnych 31 sierpnia 1927 roku został szefem sekcji takich lotów w szkole.