Po upadku powstania odleciał do ZSRR wraz z grupą pilotów walczących w powstaniu.
Na terenie ZSRR w dniu 12 października 1944 roku został dowódcą nowo utworzonej . Dowodząc nią wziął udział w operacji morawsko-ostrawskiej, wspierając z powietrza jednostki Armii Czerwonej i 1 Czechosłowackiej Samodzielnej Brygady Pancernej.
Po zakończeniu II wojny światowej 1 września 1945 roku został szefem wydziału lotnictwa w Sztabie Generalnym, następnie w październiku został mianowany dowódcą 3 Okręgu Sił Powietrznych, którym dowodził do momentu zwolnienia do rezerwy 11 czerwca 1951 roku.
Awanse Armia Austro-Węgier podporucznik (podporučík) (01.10.1914) porucznik (poručík) (01.09.1915)
Armia czechosłowacka starszy porucznik (nadporučík) (01.06.1920) kapitan (kapitan) (01.11.1920) kapitan sztabowy (stábní kapitan) major (major) (08.12.1929) podpułkownik (podplukovník) (01.07.1934) pułkownik (plukovník) (25.10.1946) generał brygady (brigádní generál) (25.10.1946 ze starszeństwem od 01.05.1944) generał dywizji (divisní generál) (18.10.1948)