Zastosowane w szybowcu klapy dawały możliwość krążenia z prędkościami poniżej 50 km/h, skracały znacznie start za samolotem oraz mogły być wykorzystywane jako hamulec aerodynamiczny.
Jesienią 1937 roku inż. Zbigniew Oleński na podstawie badań własności lotnych szybowca opracował technikę walki powietrznej z użyciem klap, którą później zaprezentował Brytyjczykom w bazie RAF w Farnborough.
Szybowiec został przekazany do szkoły szybowcowej w Bezmiechowej, gdzie był używany do wybuchu II wojny światowej. Z uwagi na jednoczęściową konstrukcję płata, utrudniającą transport, szybowiec nie był wykorzystywany do przelotów. Konstruktorzy opracowali wersję rozwojową oznaczoną jako TS-2, jednak wybuch wojny przerwał dalsze prace. Jedyny istniejący egzemplarz nie przetrwał wojny.
Konstrukcja Jednomiejscowy szybowiec wyczynowy w układzie wolnonośnego grzbietopłatu o konstrukcji drewnianej.
Kadłub o konstrukcji półskorupowej, zakończony statecznikiem pionowym. Osłona kabiny jednoczęściowa, zdejmowana.
Płat o obrysie trapezowym, jednoczęściowy, jednodźwigarowy. Mocowany trzema sworzniami do wieżyczki nad kadłubem. Wyposażony w lotki oraz klapy z zamykanym przepływem konstrukcji Rudolfa Matza.