Ponadto na wszystkich kondygnacjach zachowała się stolarka drzwiowa jedno- i dwuskrzydłowa, płycinowa z II połowy XIX wieku, także z przeszkleniami i starszymi okuciami.
Budynek posiada dwie oficyny, z którymi połączony jest drewnianymi gankami z balustradami przy północnym murze granicznym. Oficyna północna, zwana Basztą, ma XIII-wieczny rodowód. W XIV wieku użytkowana była jako lamus. W XVI i XVII wieku była przebudowywana. W 1628 należała do doktora filozofii i medycyny Jana Innocentego Petrycego. Jest ona dwupiętrowa, dwutraktowa, o rzucie kwadratu, murowana z cegły i kamienia łamanego z użyciem ciosu do detalu, nakryta dachem pulpitowym. Jej elewacja frontowa, skierowana na południe, ma pośrodku renesansowy, prostokątny, kamienny portal, a po bokach dwa prostokątne okna w kamiennych obramieniach. W elewacji północnej, na wysokości pierwszego piętra znajduje się zamurowany, półkoliście zwieńczony otwór, a ponad nim dwa koliste otwory. Piwnice oficyny, sklepione kolebkowo, dostępne są z zewnątrz. Na parterze znajdują się dwa pomieszczenia o sklepieniach kolebkowych. W przejściu umieszczono kamienny, ostrołukowy, profilowany portal na cokole. Piętra dostępne są zewnętrznymi, kręconymi, żelaznymi schodami.