Od 1949 do 1956 kierował Instytutem Urbanistyki i Architektury przy Ministerstwie Budownictwa. W 1956 został konsultantem przy Biurze Projektów Prozamet. Zajmował także stanowiska wiceprezesa Stowarzyszenia Architektów Polskich (1948), wiceprezesa Polskiego Związku Inżynierów i Techników Budownictwa (1948) oraz zastępcy przewodniczącego Rady Głównej Naczelnej Organizacji Technicznej (1949–1952). Od 1948 należał do Polskiej Partii Robotniczej, a potem do Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej.
W małżeństwie z Zofią ze Smoleńskich (1898-1988) miał dwóch synów: (1926-2001), inżyniera architekta, wykładowcę w szkole architektury w Montrealu, i Jacka (1928-2000), malarza, profesora ASP w Warszawie.
Spoczywa na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (kwatera 4-6-2/3). thumb|Grób Stefana Sienickiego, jego żony i obu synów na Starych Powązkach w Warszawie thumb|Kościół św. Szczepana w Krakowie
Najważniejsze dzieła Kościół św. Szczepana w Krakowie (1927, ze Zdzisławem Mączeńskim) kościół w Krajnie (1927, ze Zdzisławem Mączeńskim) zespół domów Spółdzielni „Ognisko” Ministerstwa Sprawiedliwości w al.