Nowa konstrukcja, w celu obniżenia kosztów budowy, wyposażona została w wiele systemów i układów już dostępnych na rynku i wykorzystywanych w eksploatowanych samolotach. Silnik turbowentylatorowy General Electric F414 jest jednostką masowo używaną w samolotach Boeing F/A-18E/F Super Hornet. Dwie takie jednostki w sierpniu 2020 roku dostarczono do Centrum Badania Lotu imienia Neila A. Armstronga w Edwards Air Force Base w celu ich wykorzystania w projekcie X-59. Jeden silnik pozostawiony został jako zapasowy. Kokpit maszyny wzorowany jest na drugiej kabinie szkolnego Northrop T-38 Talon. Z General Dynamics F-16 Fighting Falcon pochodzi podwozie nowej konstrukcji. Część elementów układu napędowego pochodzi z rozpoznawczego Lockheed U-2. Drążek sterowy pochodzi z bojowego Lockheed F-117 Nighthawk. Komponenty pozyskano z maszyn składowanych w 309th Aerospace Maintenance and Regeneration Group w bazie Davis-Monthan Air Force Base w Tucson w Arizonie. Z uwagi na specyficzną budowę dzioba samolotu, charakteryzującą się dużym wydłużeniem, kabina pilota pozbawiona jest klasycznego oszklenia. Pilot dysponuje jedynie oknami z widokiem na boki samolotu. Obraz z przodu samolotu prezentowany jest na dużym wyświetlaczu o rozdzielczości 4K, umieszczonym przed pilotem.