676.
Po II wojnie światowej zniszczona baszta znajdowała się w stanie ruiny, zabezpieczona była tylko dachem, który z czasem uległ jednak ponownemu zniszczeniu i był niekompletny. W 1968 roku – z inicjatywy nowo powołanego zastępcy komendanta Hufiec ZHP Braniewo Józefa Rusieckiego – uzyskano zgodę władz miasta na adaptację obiektu na potrzeby miejscowego harcerstwa. Projekt restauracji wieży z zaadaptowaniem jej do nowej funkcji wykonał architekt Witold Czajkowski (1927–2005)Polski Słownik Biograficzny Konserwatorów Zabytków, zeszyt 3 pod redakcją Henryka Kondzieli i Hanny Krzyżanowskiej, Warszawa 2009, s. 27. Siłami harcerzy i pracowników budowlanych, przy pomocy wsparcia finansowego miasta, w ciągu 6 lat wyremontowano basztę. Wiosną 1973 roku dokonano jej uroczystego otwarcia jako harcówki. Baszta stała się nową siedzibą hufca, która wcześniej mieściła się na ul. Kościuszki 5aNa parterze tego budynku oprócz Hufca ZHP miały swoje siedziby również ZMS i ZMW. Wszystkie organizacje zajmowały łącznie zaledwie pięć niewielkich pomieszczeń z jedną wspólną ubikacją. Wyższe piętra budynku zajmował wówczas Komitet Miejski i Powiatowy PZPR..