Rodzina Grąbkowskich Rodzina kaszubska, biorąca swoje nazwisko od wsi Grąbkowo (Grumbkow), na granicy ziemi lęborskiej i słupskiej. Jednym z jej najwcześniej odnotowanych członków był Piotr z Runowa, którego trzej synowie: Claus, Caspar i Martin zapoczątkowali trzy linie rodziny. Linia Martina wygasła w XVII wieku, zaś linia Clausa wydała wielu wysokiej rangi urzędników. W roku 1523 wymieniono jedynie Jaspera Grummekow z Runowa. W liście lennym z 1554 roku, potwierdzonym w 1575 roku Georg von Grumbckow jest wymieniony jako właściciel Grąbkowa, Runowa, Żychlina, Poganic oraz włók w Warciminie i Mikorowie, a także karczmy i połowy dworu. Większość tego stanu posiadania utrzymała rodzina w XVII wieku. W drugiej połowie XVII wieku rodzina jeszcze rozszerzyła stan posiadania. W wieku XVIII ośrodkiem dóbr rodziny w okręgu słupskim była Łupawa podniesiona w 1689 roku do rangi miasta. W roku 1719 rodzina otrzymała status tzw. szlachty zamkowej. Przedstawiciele rodu posiadali w owym czasie dobra już także na Pomorzu Zachodnim, w Brandenburgii i Prusach Wschodnich. Silną pozycję rodu zbudował głównie Joachim Ernest von Grumbkow (1637-1690), brandenburski wojskowy i tajny radca, nadmarszałek dworu, starosta zamkowy w Berlinie.