Praca naukowa W 1949 r. uzyskała tytuł inżyniera rolnika w Wyższej Szkole Gospodarstwa Wiejskiego w Cieszynie i zaczęła pracę w Zakładzie Gleboznawstwa Państwowego Instytutu Naukowego Gospodarstwa Wiejskiego w Puławach (później: Instytut Uprawy, Nawożenia i Gleboznawstwa). W 1950 roku obroniła pracę pt. „Występowanie miedzi w glebach rejonu świętokrzyskiego” i uzyskała stopień magistra na Uniwersytecie Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie. Podczas studiów doktoranckich odbyła starze naukowe w Politechnice Warszawskiej, Instytucie Polarograficznym w Pradze i w Macaulay Institute for Soil Research w Aberdeen. Pracę doktorską pt. „Zawartość Co, Cu i Ni w ważniejszych glebach oraz sianie nadnoteckich i nadbużańskich terenów łąkowych” obroniła w IUNG w 1957 r. W latach 1958–1959 jako stypendystka Fundacji Rokefellera pracowała w U.S. Plant, Soil and Nutrition Laboratory w Ithace. W 1959 r. przyczyniła się do powstania w IUNG Laboratorium Mikroelementów, którym kierowała do 1991 r. Od 1960 r., oprócz zatrudnienia w IUNG, rozpoczęła pracę w Zakładzie Petrografii i Mineralogii, Państwowego Instytutu Geologicznego w Warszawie. Stopień doktora habilitowanego uzyskała 15 stycznia 1966 r. w Wyższej Szkole Rolniczej w Lublinie za pracę pt. „Badania geochemiczno-mineralogiczne gleb wytworzonych z granitów i bazaltów Dolnego Śląska”.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Alina Kabata-Pendias · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.