Elektrolit Oprócz elektroaktywnego analitu w roztworze wymagana jest obecność elektrolitu podstawowego, który stanowią roztwory dobrze rozpuszczalnych kwasów, zasad lub soli (np. HCl, NaOH, KNO3) oraz buforów (np. bufor amonowy, fosforanowy). Zadaniem elektrolitu jest zapewnienie właściwego przewodnictwa elektrolitycznego, dzięki czemu analit zbliża się do elektrody prawie wyłącznie na drodze dyfuzji.
Odtlenianie układu pomiarowego W trakcie pomiarów z użyciem technik woltamperometrycznych należy odtleniać badany roztwór. Obecność tlenu jest wysoce niepożądana ze względu na aktywność elektrochemiczną w zakresie potencjałów ujemnych. W praktyce laboratoryjnej tlen usuwa poprzez nasycanie badanego roztworu gazem obojętnym (np. argonem lub azotem). Skutkiem tego jest spadek ciśnienia cząstkowego O2 nad roztworem, a więc zmniejszenie stężenia tlenu w próbce, co jest zgodne z prawem Henry’ego. Przepływ gazu utrzymywany jest nad roztworem podczas pomiaru, tak by zapobiec ponownemu rozpuszczaniu się tlenu. W zależności od pH środowiska O2 ulega dwuetapowej redukcji (tabela 1), co na woltamperogramie objawia się dodatkowym sygnałem elektrochemicznym. + Tabela 1.