Kolkowski II (Kolkow, Parskowski, Wieniawa odmienny, Bawola Głowa odmienny) – pomorski herb szlachecki, według Przemysława Pragerta odmiana herbu Wieniawa.
Opis herbu Herb znany w przynajmniej trzech wariantach. Opisy zgodnie z klasycznymi regułami blazonowania:
Kolkowski II: W polu czerwonym głowa bawola lub żubrza czarna. Klejnot: nad hełmem w koronie dwa skrzydła orle czarne. Labry czarne, podbite czerwonym.
Kolkowski IIa: W polu srebrnym głowa bawola czarna z pierścieniem złotym. Klejnot: nad hełmem w koronie dwa skrzydła orle w prawo, jedno na drugim, srebrne i czarne. Labry czarne, podbite srebrem.
Kolkowski IIb: W polu złotym głowa bawola czarna z pierścieniem złotym, przeszyta strzałą srebrną w skos. Na tarczy sama korona szlachecka.
Najwcześniejsze wzmianki Herb rodziny Kolkowskich począwszy od XVII wieku. Herbem Kolkowski II miała się posługiwać Teresa Parzkowska, babka macierzysta Antoniego Marcina Lipińskiego, instalowanego w 1768 roku na kanonika włocławskiego. Takiego samego herbu miał używać żyjący w XVII wieku Johann Kolkow, sekretarz miasta Gdańska.
Herb Kolkowski IIa przytacza autor monografii rodziny Kolkowskich z 1969/70 roku.